หมายถึง กฎหมายไม่ต่อเนื่อง กฎหมายขาดตอน ทำให้ผู้ใช้กฎหมายไม่มีกฎหมายลายลักษณ์อักษร หรือกฎหมายจารีตประเพณีที่จะนำมาปรับใช้ปรับแก้ข้อเท็จจริงได้
ช่องว่างของกฎหมาย เป็นกรณีที่ไม่อาจหากฎหมายลายลักษณ์อักษรมาปรับใช้แก่ข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นได้(หยุด แสงอุทัย)
การเกิดช่องว่างแห่งกฎหมาย เกิดได้ 2 กรณี คือ
- ผู้ร่างกฎหมายคิดไปไม่ถึงว่าจะมีช่องว่างของกฎหมายนั่นเกิดขึ้น กรณีอย่างนี้นี้มีสาเหตุมาจาก ความบกพร่องของผู้ร่างกฎหมายเอง ที่นึกไม่ถึงว่าจะมีช่องว่างของกฎหมายเกิดขึ้น จึงไม่ได้ร่างบทบัญญัติสำหรับกรณีนั้นๆไว้ หรือยังไม่เคยมีเหตุการณ์ในลักษณะนั้นเกิดขึ้นมาก่อน เช่น กรณีที่มีการลักกระแสไฟฟ้า ในสมัย ร.ศ.127 ผู้ร่างกฎหมายไม่ทราบมาก่อนว่าจะมีการใช้ไฟฟ้าอย่างแพร่หลาย จึงไม่มีบัญญัติมาก่อน เป็นต้น
- ผู้ร่างกฎหมายคิดถึงช่องว่างแห่งกฎหมายนั้น แต่เห็นว่าไม่สำคัญสำหรับกรณีช่องว่างแห่งกฎหมายยังไม่สมควรบัญญัติไว้ให้ตายตัว เพราะยังไม่ได้คิดค้นหลักเกณฑ์ที่เหมาะสมสำหรับเรื่องนั้นๆ
